İhlas-Felak-Nas Sûreleri

Paylaşın:

Facebook Twitter Google

Kur'an-ı Kerim'în son üç suresi; İhlas, Felak ve Nas sureleridir. Öncelikle bu surelerin meallerini vererek konuya girelim.
İhlas Suresi: (4 ayettir)
"(Ey Muhammed) de ki: O Allah daima tektir. O Allah, hiç eksiği olmayan (hiçbir şeye ihtiyacı olmayan ve herkesin kendisine muhtaç olduğu) mükemmel zattır. O, doğmamış ve doğurmamıştır. Hiçbir şey, O'na denk olamaz."
Felak Suresi: (5 ayettir.)
"(Ey Muhammed) de ki: Yaratıkların şerrinden, bastırdığı zaman karanlığın şerrinden, düğümlere üfleyen büyücülerin şerrinden, çekememezlik ettiği zaman hasetçinin (kıskancın) şerrinden sabahın Rabbine sığınırım."
Nas Suresi: (6 ayettir)
"(Ey Muhammed) de ki: İnsanlardan ve cinlerden, insanların gönüllerine fısıldayan o sinsi fısıltıcının (şeytanın) şerrinden, insanların Tanrısı, insanların Hükümranı ve insanların Rabbine sığınırım."
İhlas Suresi, Kureyş'in bizi kendisine davet ettiğin Rabbinin özelliklerini bize anlat, sözü üzerine inmiştir. Burada Allah'ın varlığı ve birliğini ifade eden tevhit inancının temeli vardır. Ayrıca Hıristiyanların Hz. İsa'nın tanrı olduğu iddiasın da temelden itiraz edilmiş, doğmuş olan bir insanın tanrı olamayacağı vurgulanmıştır.
Felak ve Nas sureleri ise Allah'a sığınmayı gösteren surelerdir. Onun için bu iki sureye Muavvizeteyn denilmiştir.
Bu iki surede Cenab-ı Hak, görünen ve görünmeyen, bilinen ve bilinmeyen bütün korkunç ve zararlı şeylerden kendisine sığınmamızı emretmiştir.
Hz. Peygamber (sav), gece yatağına yatacağı sıra ve bir de rahatsızlandığı zaman İhlas, Felak ve Nas surelerini okur, ellerine nefes ederek başından ve yüzünden başlayarak aşağı doğru bütün bedenin sıvazlardı.
Bu üç sure ile Allah'a sığınan kimse, birincisiyle şirk ve benzeri şeylerden, ikinci ve üçüncü surelerle de insanlardan ve bütün varlıklardan gelebilecek maddi ve manevi şerlerden korunmuş olur. Zira Hz. Peygamber (sav), son iki sure nazil olunca diğer duaları bırakıp yalnız bu ikisiyle Allah'a sığınmaya başladı.
Bu konuda Hz. Aişe'den rivayet olan hadis-i şerif şöyledir:
"Hz. Peygamber her gece yatağına geldiği zaman iki elini birleştirerek bunlara nefes etmeye başlayıp İhlas, Felak ve Nas surelerini okurdu, ellerine üflerdi. Sonra iki elinin yetiştiği yerleri sıvazlardı. Elleriyle başını, yüzünü, vücudunun ön kısımlarını meshetmeye başlardı. Sonra vücudunun arka kısmını meshederdi. Böyle okuyup üfleyerek vücudunu meshetmeyi üç defa tekrarlardı."
"Hz. Peygamber rahatsızlandığı zaman kendisine İhlas, Felak ve Nas Surelerini okur ve nefes ederdi. Rahatsızlığı artınca bu sureleri ona ben okur ve bereketini umarak kendi ellerimle vücudunu sıvazlardım."
Peygamber Efendimizin bu üç surenin fazileti ve önemine işaret eden pek çok hadisi vardır. Bu surelerin Allah'a sığınmayı talim etmesi, bizim için oldukça önemlidir. İçimizde bir sıkıntı, darlık hissettiğimizde yahut nazara uğradığımız endişesine kapıldığımızda da bu sureleri okumak, Peygamber Efendimizin sünnetine uygundur.
Fitneden, fesattan, hasetten, cin ve şeytan şerrinden ve o tür insanların belalarından yine Allah'a sığınmamız gerekir. Hz. Peygamber (sav), bu iki sure için "Bu iki süredekinden daha güzel Allah'a sığınabilecek kimse yoktur" buyuruyor.
Son olarak şunu ifade edelim:
Müminler, her türlü şer ve belaya karşı Allah'a sığınmalıdır. Evinden çıkarken İhlas, Felak ve Nas Surelerinin yanı sıra Ayetü'l-Kürsi'yi de okuyup Fatiha ile tamamlarsa, inşallah fitneden, fesattan, hasetten ve nazardan korunmuş olur. Bunu inanarak yapmak şartıyla…